نمی دونم چرا هر باراین شعر رو می خونم مثله روز اولش برام لذت بخش و زیباست . راستی چه له ؟ فقط برای من اینقدر مملیه و ازش لذت می برم یعنی ؟شاید

گيرم كه از دلم بگريزد غم .................ديگر دل پريش و نژندي نيست

يا پاي من رها شده گير از بند ..............پايي ديگر فشرده به بندي نيست

گيرم كه اشك حسرت طاقت سوز ............لغزيد و جا به خنده ي شيرين داد

يا خنده هاي شاد و خوش اميد ...............پاسخ به ناله ي غم ديرين داد

گيرم نشاط و شادي دنيا را ..................يكسر به دامن دل من ريزند

يا انچه محنت اور و نازيباست ..............يكباره از دلم همه بگريزند

گيرم گذشته بار سياهش را ...................از دوش من كه تا شده بردارد

يا پيش چشم خسته ام اينده ....................صد نقش دل فريب پديد ارد

ايا در ان زمان كه بخندم شاد ..................لرزان لبي ز ناله نخواهد سوخت ؟

چشمي ز پشت قطره ي اشكي گرم ........بر نقش غم نگاه نخواهد دوخت؟

ايا درون روح پريشاني ..................راه اميد و ياس نمي گيرد ؟

يا در دل فشرده ي لرزاني ..............يكتا شعاع شوق نمي ميرد ؟

ايا شبي سياه ، به رويي زرد .........اشكي به ياد رفته نمي لغزد ؟

طفلي درون كلبه ي تنگي سرد ........با مادري گرسنه نمي لرزد ؟

از مشت حقكشي ،قد حقداري ........زاري كنان خميده نمي گردد؟

با دسته جور ، كهنه گريباني ..........از خشم و كين دريده نمي گردد؟

اخر كنار حسرت و رنج اي دوست .....فارغ كجا توان شد وخوش خنديد ؟

ان اشك را چگونه نبايد ديد ؟ ...........وان ناله را چگونه توان نشنيد ؟

اي رنج ديگري ، به دلم بنشين .........من تاب رنج هاي گران دارم

با بار رنج هاي گران، شادم ..............شادي ز شادي دگران دارم